сфт. 1. с. т. Биринчи.
Уни севгани билан қовуштирамиз. Бирламчи шартим шу! — К. Яшин, Ҳамза
2. Бирон ҳодиса жараёнида биринчи ўрин тутган; асосий, биринчи. Материя бирламчидир (фалсафа).
От туркумига оид сўзларда лексема бирламчи нутқий негиз ҳолатида бўлади. — ЎТА
Бирламчи космик нурлар ер атмосфераси орқали ўтаётганида, ўз энергиясини жуда тез сарфлайди. — Газетадан
- Бирламчи жинсий белгилар Эркак билан аёл кишини, шунингдек, эркак ва урғочи ҳайвонни бир-биридан ажратиб турадиган асосий белгилар, хусусиятлар.
- Бирламчи ўрама