от 1. Безатиш, ясатиш воситаси; ҳусн, кўрк, чирой берувчи нарса; зийнат берувчи буюм ёки нақш.
Архитектура безаклари. Арча безаклари. Безак буюмлари. Бадиий безак.
Эгар жабдуқларидаги олтин безаклари қуёш нурида ялт-ялт қилаётган бўз отни жиловдор етаклаб келди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Нури кийинишни, безакни севар эди. Зирак, билагузук, заркокил, қўлтиқтумор, тиллақош, зебигардон каби буюмлардан қути-қути йиққан. — Ойбек, Танланган асарлар
2. кўчма Ҳусн, кўрк. Сўз — кишининг ўзаги, Одоб — кишининг безаги. Мақол. Тил — ақл безаги. Мақол.
Яхши фазилатлар инсон камолотининг безаги, ҳусни, жон роҳати ва фароғатидир. — Газетадан
- Дастурхон безаги Дастурхонга қўйилган ёки қўйиладиган ноз-неъматлар. Ҳар гужуми асалдек татийдиган узум, ҳар бир тилими тилни ёрадиган қовун, шифобахш тарвуз, олма, нок, қўйинг-чи, қўли гул боғбонлар етиштирган мева-чева, дарҳақиқат дастурхон безагидир. — Газетадан