bezbet

sft. Or-nomusni bilmaydigan, gap taʼsir qilmaydigan; uyatsiz-andishasiz, beti qattiq, surbet.

Bezbetga qoshiq bersang, Bir oʻrniga besh oshar. — Maqol

— Oʻlguday bezbet ekansan-da, Nabigul! — deb [sherigining] bergan dashnomiga odatdagicha masxarabozlik bilan javob berdi. — A. Qahhor, Asarlar

Shu yoʻl bilan siringni yopmoqchi boʻldingmi? Yopolmaysan! Bezbet! — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari