фл. Безамоқ феълининг орттирма нисбати.
Қидирув
«безатмоқ» бўйича 28 та натижа: Изоҳли
Филтр
Луғат тури
Луғат мақолалари
24 тафл. 1. Зийнат, безак бериб чиройли қилмоқ; ҳусн киргизмоқ; кўзни қувонтирадиган ҳолга келтирмоқ.
Баҳор келди. Мактаб саҳнидаги ўрикларни оқ, пушти гуллар безади. — П. Турсун, Ўқитувчи
Кечаси билан ёққан қалин қор ҳар бир томни, деворни, ҳар дарахт ва гумбазни майин оқ ҳошия билан безаб чиққан. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Ерлар кўк гиламлар билан безалганда биз ҳам тўй қилармиз Шундайми, Раъно? — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
2. кўчма Ақлий ва маънавий жиҳатдан бойитмоқ; обрў келтирмоқ.
Қариликни донолик безайди, Ёшликни — камтарлик. — Сўз кўрки — мақол
Дарахтни — ширин мева, устозни — оқил шогирд безайди. — Р. Усмонов, Одобнома
Инсонни уч нарса зийнат фазилатлари билан безайди: ақл-заковати, меҳнат-машаққати ва одамларга бўлган меҳр-муҳаббати. — Газетадан
Инсонни кучли қиладиган, уни безайдиган нарса мақсади, тўғрироғи мақсадлари бирлигидир. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати
от 1. Безатиш, ясатиш воситаси; ҳусн, кўрк, чирой берувчи нарса; зийнат берувчи буюм ёки нақш.
Архитектура безаклари. Арча безаклари. Безак буюмлари. Бадиий безак.
Эгар жабдуқларидаги олтин безаклари қуёш нурида ялт-ялт қилаётган бўз отни жиловдор етаклаб келди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Нури кийинишни, безакни севар эди. Зирак, билагузук, заркокил, қўлтиқтумор, тиллақош, зебигардон каби буюмлардан қути-қути йиққан. — Ойбек, Танланган асарлар
2. кўчма Ҳусн, кўрк. Сўз — кишининг ўзаги, Одоб — кишининг безаги. Мақол. Тил — ақл безаги. Мақол.
Яхши фазилатлар инсон камолотининг безаги, ҳусни, жон роҳати ва фароғатидир. — Газетадан
- Дастурхон безаги Дастурхонга қўйилган ёки қўйиладиган ноз-неъматлар. Ҳар гужуми асалдек татийдиган узум, ҳар бир тилими тилни ёрадиган қовун, шифобахш тарвуз, олма, нок, қўйинг-чи, қўли гул боғбонлар етиштирган мева-чева, дарҳақиқат дастурхон безагидир. — Газетадан
Эзилмаган, урилмаган, лат емаган.
Безаха қовун.
Болалар олмаларни безаха қилиб тера бошладилар. — Ўзбек тили дарслиги
сфт. 1. Сўзлаш қобилиятидан маҳрум; тилсиз; гапсиз-сўзсиз. У
қоп-қора юзидаги оппоқ соқолини силкитиб: — Ҳайвон безабон! — деди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
У менга безабон жонивордек муомала қилар, гапирмас эди. — А. Мухтор, Асарлар
Безабон куйлайди санъатдан Лувр, Зукко халқ умрига қўшиб қўш умр. Г. Жўраева.
2. кўчма От, ҳайвон.
Баданинг қизлардан нозик, Безабон, келгин юганга. — Гулихиромон
Ўзининг юртига елдай еладир. Безабон, безабон! — Ёшлик
сфт. Безатилган, безалган, нақшдор, зийнатли.
Шу безакли, адил кошонамеҳнаткашга чин роҳатхона. — Шайхзода
Шеримбек дадил бориб, Бобур минган бўз отнинг олтин безакли юганидан олди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Таърифлар ичида
4 табезатил Безатмоқ феълининг мажҳул нисбати.
безатиш Безатмоқ феълининг биргалик нисбати.
сеп СЕП ' қизнинг келин бўлишида бериш учун йиғилган мол'. Келинни келганда кўр, с е п и н и ёйганда кўр (Мақол). Қадимги туркий тилда ҳам шундай маънони англат
яса Иш-фаолият, ўйин ва шу кабиларга оид нарса (қурол, буюм кабилар) тайёрламоқ, ишламоқ. Ҳуштак ясамоқ. Арава ясамоқ. Дутор ясамоқ. Тандир ясамоқ. Кет-мон й