Қидирув

фл. 1. Зийнат, безак бериб чиройли қилмоқ; ҳусн киргизмоқ; кўзни қувонтирадиган ҳолга келтирмоқ.

Баҳор келди. Мактаб саҳнидаги ўрикларни оқ, пушти гуллар безади. — П. Турсун, Ўқитувчи

Кечаси билан ёққан қалин қор ҳар бир томни, деворни, ҳар дарахт ва гумбазни майин оқ ҳошия билан безаб чиққан. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Ерлар кўк гиламлар билан безалганда биз ҳам тўй қилармиз Шундайми, Раъно? — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. кўчма Ақлий ва маънавий жиҳатдан бойитмоқ; обрў келтирмоқ.

Қариликни донолик безайди, Ёшликни — камтарлик. — Сўз кўрки — мақол

Дарахтни — ширин мева, устозни — оқил шогирд безайди. — Р. Усмонов, Одобнома

Инсонни уч нарса зийнат фазилатлари билан безайди: ақл-заковати, меҳнат-машаққати ва одамларга бўлган меҳр-муҳаббати. — Газетадан

Инсонни кучли қиладиган, уни безайдиган нарса мақсади, тўғрироғи мақсадлари бирлигидир. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати

ўзбекчабезамоқ, зийнатламоқрусчаукрашатьинглизчаbeautify

Бу беглäр қапуйин сиясат безäр Бу беглар эшигин сиёсат безар

Бу беглäр қапуйин сиясат безäр Правителей украшает политика

Бу беглäр қапуйин сиясат безäр Rulers are adorned with politics

сфт. 1. Сўзлаш қобилиятидан маҳрум; тилсиз; гапсиз-сўзсиз. У

қоп-қора юзидаги оппоқ соқолини силкитиб: — Ҳайвон безабон! — деди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

У менга безабон жонивордек муомала қилар, гапирмас эди. — А. Мухтор, Асарлар

Безабон куйлайди санъатдан Лувр, Зукко халқ умрига қўшиб қўш умр. Г. Жўраева.

2. кўчма От, ҳайвон.

Баданинг қизлардан нозик, Безабон, келгин юганга. — Гулихиромон

Ўзининг юртига елдай еладир. Безабон, безабон! — Ёшлик

от 1. Безатиш, ясатиш воситаси; ҳусн, кўрк, чирой берувчи нарса; зийнат берувчи буюм ёки нақш.

Архитектура безаклари. Арча безаклари. Безак буюмлари. Бадиий безак.

Эгар жабдуқларидаги олтин безаклари қуёш нурида ялт-ялт қилаётган бўз отни жиловдор етаклаб келди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Нури кийинишни, безакни севар эди. Зирак, билагузук, заркокил, қўлтиқтумор, тиллақош, зебигардон каби буюмлардан қути-қути йиққан. — Ойбек, Танланган асарлар

2. кўчма Ҳусн, кўрк. Сўз — кишининг ўзаги, Одоб — кишининг безаги. Мақол. Тил — ақл безаги. Мақол.

Яхши фазилатлар инсон камолотининг безаги, ҳусни, жон роҳати ва фароғатидир. — Газетадан

ўзбекчабезанмоқ, ясанмоқ, оро бермоқрусчабыть украшенныминглизчаbe adorned

Безäнип бу дуня ўзин кўркитüр Бу дунё безаниб ўзини гўзаллаштиради

Безäнип бу дуня ўзин кўркитüр Украсившись, мир становится красивым

Безäнип бу дуня ўзин кўркитüр Decorated, the world becomes beautiful

Эзилмаган, урилмаган, лат емаган.

Безаха қовун.

Болалар олмаларни безаха қилиб тера бошладилар. — Ўзбек тили дарслиги