sft. 1. Ovoz-siz, unsiz; xomush, sokin.
2. Turmushning huzur-halovati, rohat-farogʻatidan bebahra qolgan, roʻshnolik koʻrmagan; gʻarib, notavon, shoʻrlik.
Avazning yuragi achindi. Benavo, bemajol xalqiga zigʻirdek koʻmak berolmasligini oʻylab, qalbi vayron boʻldi. — S. Siyoyev, Avaz
Oʻzing koʻrib turganingdek, men bir dili pora, gʻarib, benavo, ojiza onaman, oʻgʻlim. — K. Yashin, Hamza