ot 1. Ot Kech tun payti.
Pirim boyvachchanikidalar. Bemahal boʻlib qolganidan, oʻsha yerda tunab qoladigan boʻldilar. — S. Ahmad, Hukm
Hoji uning qoʻlini olar ekan, oʻrnidan turdi: — Endi men ketay, bemahalga qolmay, — dedi. — A. Qahhor, Asarlar
2. rvsh. Nomuvofiq, nomaqbul, oʻrinsiz payt.
Birovning uyiga boqma, bemahal eshikni qoqma! — Maqol
Dehqonlar bilishadi-ki, bemahal [yoqqan] yomgʻir gʻoʻzaga shira tushirib yuboradi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
Bemahal dashtlikka koʻtardingiz qoʻl. — Yoshlik
3. Juda erta, yoshlik paytda; odatdagi vaqtdan oldin.
Bemahal boʻlmasin hech kimga oʻlim, Otim Avaz, Buldur qassob uliman. — Gulixiromon
inson bolasi ota-onasidan bemahal ajralar ekan, unga bundan ogʻir kulfat yoʻq. — P. Tursun, Oʻqituvchi
- Vaqti bemahal