Qidiruv

sft. esk. kt. Yaxshi, durust; afzal.

Ularning oldida mening gumrohligim behroq! — S. Siyoyev, Yorugʻlik

ot 1. bot. Issiq mamlakatlarda oʻsadigan, atirgullilar (raʼnodoshlar) oilasiga mansub, xushboʻy mevali daraxt.

Bogʻning turli joylarida har xil mevali daraxtlar: nok, oʻrik, behi, jiyda va hokazo anchagina. — Oybek, Tanlangan asarlar

Mohidil qaytib hovliga tushayotganida, behi shoxi shitirlab ketdi. — S. Zunnunova, Gulxan

2. Shu daraxtning olmaga oʻxshash mevasi.

Sidiqjon uni [onasini] kuzatib qaytib kelganida, tok ostidagi eski soʻrida sochilib yotgan behilarga koʻzi tushdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Xonani zira, dolchin, behi, zigʻir moyining xushtam hidi qopladi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

Chegarasi yoʻq, haddan tashqari; cheksiz, hadsiz.

Boltaboy otaning quvonchidan Shirmonxon ham behad shod edi. — S. Zunnunova, Olov

Soyadagi tong salqini behad yoqimli va allanechuk sirli edi. — P. Qodirov, Uch ildiz

Abdulla Qahhor adabiyotimizning dolzarb masalalariga behad talabchanlik bilan yondashar edi. — K. Qahhorova, Chorak asr hamnafas

Aljabr muallimasi ellikdan oshgan, behad semiz ayol edi. — Yoshlik

1. Biror narsani sezish, his etish qobiliyatini yoʻqotgan, jonsiz, hissiz.

Behis barmoqlar.

2. koʻchma His-tuygʻudan mahrum, zavq-shavqsiz.

Behis odam,

Usta Sirojiddin Toʻychi hofizga joʻr boʻlib yurgan vaqtlaridan boshlab to shu mahalgacha: Qassobdan shoir chiqmaganidek, behis chalingan gʻijjak arra tortishdan farq qilmaydi, — deb yuradi. — Mirmuhsin, Sozanda

sft. 1. Holdan toygan, tinka-madori qurigan; bemajol, holsiz.

Toʻpa xola sadaning gʻadir-budur poʻstlogʻini behol barmoqlari bilan silab, yuziga surtdi. — I. Rahim, Ixlos

Boshi aylanib, koʻzi tindi. Toʻshakka behol choʻzildi. — S. Siyoyev, Avaz

Azlarov behol ingrab yotgan bemorga nima deyarini bilmay, kalovlanib qoldi. — Yoshlik

2. Kasal boʻlib qolgan, bemor.

U [qizcha] juda behol, vrachlar va ota-onasining soʻroqlariga arang javob qaytarardi. — Gazetadan

3. Koʻchma Kuchsiz, zaif.

Menikiga nima maqsadda chilvir koʻtarib borib edingiz? — Oʻzim, — dedi, behol, nimjon tovush bilan [Juman]. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

qiyaliklarda behol chayqalayotgan yovvoyi pistalar koʻngillariga mung choʻktirdi. Yoshlik.

Beholgina kuylaydi bir qiz, Bir-bir bosib, ishkom oralab. — Yoshlik

sft. 1. Sharm-hayosi yoʻq, or-nomusni bilmaydigan, uyatsiz, besharm.

Behayo odam,

Oʻgʻlim, bunaqa behayo qiz ekan, vaqtida bilib, oʻzingizni chetga olganingiz yaxshi boʻlibdi. — Mirmuhsin, Umid

Eshqobilning xotini oʻta shaddod, behayo emas, uni hurmat qiladi. — Yoshlik

2. Odob-axloq doirasiga sigʻmaydigan, beadab.

Behayo xatti-harakat. Behayo ibora. Behayo soʻz.

Tangri behayo soʻzlarni gapiruvchi kishini yomon koʻradi. — Gazetadan