behis

1. Biror narsani sezish, his etish qobiliyatini yoʻqotgan, jonsiz, hissiz.

Behis barmoqlar.

2. koʻchma His-tuygʻudan mahrum, zavq-shavqsiz.

Behis odam,

Usta Sirojiddin Toʻychi hofizga joʻr boʻlib yurgan vaqtlaridan boshlab to shu mahalgacha: Qassobdan shoir chiqmaganidek, behis chalingan gʻijjak arra tortishdan farq qilmaydi, — deb yuradi. — Mirmuhsin, Sozanda