sft. 1. Har narsaga, har ishga eʼtiborsiz qaraydigan; loqayd, beparvo.
Befarq, beandisha kishi ekan-da rais. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Ularga bamaylixotir, befarq angrayib turish ham xato. — A. Muxtor, Opa-singillar
2. Farqi yoʻq; teng, oʻxshash.
- Befarq qaramoq 1. Eʼtiborsizlik, beparvolik bilan qaramoq, loqayd boʻlmoq. Nahot erining taqdiriga shunchalik befarq qarasa! — koʻnglidan oʻtdi Elmurodning. — Shuhrat, Shinelli yillarSodiq aka bu bedodlikka befarq qaramadi. — Sharq yulduziMen ikkalangizga ham befarq, teng qarayman.