sft. 1. Uyquga ketmagan, uxlamagan holatda; uyqusiz, uygʻoq.
Bedor koʻzlar. Tunni bedor oʻtkazmoq. Bedor tunlar.
Maktabni tugatayotgan farzandining tunlarni bekorga bedor oʻtkazmayotganligi koʻrinib turardi. — Gazetadan
2. koʻchma Hushyor, sergak.
Bedor chegara soqchilari.
Men osoyish tunda begʻam, beozor, Baxt bergan tuproqni saqlayman bedor. — Zulfiya
Farzandlar boshida ona chiroqday Olamda tanho u bedor posbon. — G. Joʻrayeva, Iqbol