sft. 1. Yashab turgan holatda; harakatda, tirik.
Hozir barhayot boʻlgan temuriy shahzodalardan eng tadbirkori, eng qobili shubhasiz, Husayn Boyqarodur. — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy
Baʼzan olisda suzib borayotgan bahaybat kemalarning behisob chiroqlari samo yulduzlaridek charaqlab, zimiston dengiz barhayot ekanidan dalolat berib turadi. — T. Rustamov, Mangu jasorat
2. koʻchma Mangu, abadiy, doimo yashovchi.
Hayot abadiy, ammo u yosh avlod bilan barhayot. — R. Usmonov, Odobnoma
Barhayot Oybek bu — qutlaydi mamnun, Qutlar Gʻafur Gʻulom — dongdor zamondosh. — A. Oripov