zinda
зиндаzinda
ot 1. esk. Tirik, barhayot.
2. qargʻ. Oʻlgur, badbaxt.
Ostonada oʻliging qolsin, zinda! Hamza, — Paranji sirlari
Iloyo oʻnglanmasin, meni kuydirgan zinda\ [dedi Xoljon]. Uygʻun, — Asarlar
- Zinda qilmoq Tiriltirmoq; hayot, jon baxsh etmoq. [Hayitjon Toʻlaxonga:] Bir akang borki, murdani zinda, zindani gazanda qiladi. — Hamza, Paranji sirlariFiroqingda gohi yuz oʻldirib, goh zindalar qilding. Visoling zahridan noʻsh atasam, sen gʻamzalar qilding. — Mushtum
zinda
a living, live, alive
ZINDA
1. tiri, janlı
2. awıs. ólgir, bádbaq