ot
1.
Biror narsaning (asosan, noz-u neʼmatlar, ekin hosili) kutilgan darajadan moʻlligi, serobligi.
Baraka koʻtarildi. Baraka yoʻqoldi. Janjalli uyda baraka boʻlmas. — Maqol
Gʻoʻza chilla suviga qonsagina, xirmonga baraka kiradi. — Gazetadan
2.
Olloh beruvchi nasiba, neʼmat; ehson.
— Xudo baraka bersin, teraveringlar! — deb fotiha berdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Xudo umringga, molingga baraka bersin. — Hamza
3.
Biror narsa yoki harakatdan keluvchi foyda, naf; samara, unum.
Qaytgan molda baraka bor. — Maqol
Yigʻlama, yigʻidan hech kim baraka topgan emas! — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar
Meni olib nima baraka topding? Nuqul gʻavgʻoga qolasan. — Yoshlik
4.
koʻchma s.t.
Qoʻshaloq koʻsak va shunday koʻsakda ochilgan paxta; qoʻshaloq meva.
Etakka yopishgan toʻngʻiztaroqlarni yulib tashlab, baraka qidirishlari ham, gʻoʻzalar orqasiga yashirinib olgancha, qizlarga xom koʻrak otib shoʻxlik qilishlari ham — hamma-hammasida allanechuk quvnoq, zinhor-zinhor qaytib kelmas orzular bor edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol