қалпоқли

сфт. 1. Қалпоқ кийган, бошида қалпоғи бор.

Отлиқ беҳилардан бирининг чанг босиб ётган тукини қўли билан артди, қалпоқли бошини энгаштириб, уни ҳидлади. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. Қалпоқсимон қопқоқ билан ёпилган, қалпоқ кийдирилган.

Барак шипининг ўр-тароғига осиғлиқ тунука қалпоқли қирқинчи лампа хира нур сочиб турибди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

3. Каллакли, каллакдор, қалпоқдор.

Қалпоқли замбуруғ.

qalpaqlı, qalpaǵı bar, qalpaq kiygen