fl.
1.
Bor ovoz bilan qichqirmoq, shovqin solmoq.
Katta daryo hayqirmas, aqlli kishi baqirmas. — Qanotli soʻzlar
Olaxoʻja tovushining boricha baqiradi: — A!? Targʻil hoʻkiz oʻlib qoldi? Nima?Nega oʻlar ekan? — P. Tursun, Oʻqituvchi
Bektemir koʻkragiga sigʻmagan hayajon va mehrni ifodalagandek, gʻayrishuuriy ravishda baqirib yubordi. — Oybek, Quyosh qoraymas
2.
Ogʻriqsan yoki qoʻrquvdan dod solmoq, dod-faryod koʻtarmoq.
[Salimboyvachcha] Har on, har lahza falokatni kutdi. Goʻyo Gulnor hozir oshni ichadi-da, darrov baqiradi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Lali bexosdan: Dod, oʻlaman, deb baqirib yubordi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Voydod! deb baqirmoqchi boʻlaman, ovozim chiqmaydi. — H. Nazir, Yonar daryo
3.
Ovozi boricha baqirib dagʻdagʻa qilmoq, doʻq urmoq, poʻpisa qilmoq. —
Baqirmang, — dedi xoʻmrayib Yoʻlchi, — shu vaqtga davr eshitdim, chidadim, endi-chi? Yoʻq! — Oybek, Tanlangan asarlar
[Moʻlton Mutalga:] Baqirgingiz kelsa, xotiningizga baqiring! — O. Yoqubov, Larza
Uning birovga baqirganini, stol mushtlaganini Zumrad koʻrgan emas. — S. Siyoyev, Otliq ayol
4.
koʻchma
Chiranmoq, gerdaymoq.
Bor — baqirar, yoʻq — chaqirar. — Maqol