sft. 1. Bir-biriga yuzlangan holatda, bir-biriga qaragan holda; bir-biriga yaqin, yuzma-yuz, roʻbaroʻ.
Kamol Jalolov montajchi bilan baqamti, doʻstona suhbatlashdi. — Gazetadan
— Mana endi baqamti gaplashaylik,— dedi Jahongirov. — I. Rahim, Zangori kema kapitani
Endi men Husan aka bilan baqamti oʻtirib gaplashishni istardim. — Sh. Xolmirzayev, Ogʻir tosh koʻchsa
2. Baqamti qilmoq Yuzma-yuz qilmoq, yuzlashtirmoq, uchrashtirmoq.
Oralaridan gap qochib, oʻrtalaridan qora mushuk oʻtgan paytlarda Rahimov koʻpincha ikkovini baqamti qilib, ahil boʻlinglar, deb nasihat qilardi. — S. Ahmad, Jimjitlik
- Baqamti kelmoq Yuzma-yuz kelmoq, yuzlashmoq, uchrashmoq. Oftob oʻchayotgan mahal ikki odam bir-biriga baqamti kelib, churq etmay turardi. — S. Ahmad, Jimjitlik