Qidiruv

ot 1. din. Olloh yaratgan, taqdiri uning qoʻlida boʻlgan kishi; Ollohning quli.

Xudoning bandasi.

Tangri oʻz bandalari orasida gʻayratlisini yoqtiradi. — Hadis

Tangrining birodar bandalari boʻlinglar, oʻrtalaringda hasad, adovat, arazlash boʻlmasin. — Hadis

Bandasi Ollohning irodasidan chiqa olmaydi. — S. Ahmad, Ufq

2. s. t. Umuman odam, kishi.

Yaxshilikka oʻrgangan bir banda osonlik bilan oʻz yaxshiligini qoʻymaydir. — A. Qodiriy, Kichik asarlar

Hech vaqt hukmdorlar huzuriga bosh egib borgan banda emasmen. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

Agar banda sidqidil bilan xudodan soʻrasa, tomchi oʻrniga daryo bagʻishlaydi. — Oybek, Nur qidirib

3. Kimgadir, biror kishiga qaram kishi; fuqaro.

4. koʻchma Biror narsaga butun vujudi bilan berilgan kimsa.

Nafs bandasi. Pul bandalari. Jigʻildon bandasi. Gʻilof bandasi.

— Nafs bandasi Birov ishdan kelsa, siz oshdan kelasiz, — dedi Meli polvon jahli chiqib. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Fabrikaga in qurgan bir hovuch pul bandalari ana shu shior ostida ishlaganlar. — Gazetadan

Lekin bir kun emas, bir kun jigʻildon bandasi Abdullayev bilan choʻtalchi Moʻminovlarning chuv tushishi turgan gap. — Mushtum

— Sizning nazaringizda, hamma xotinlar latta-putta bandalari, shundaymi, — dedi Kumush Kamoliddinga. — T. Jalolov, Oltin qafas

Ozodlik maʼnosi bu emas, yolgʻon! Dollar bandasining soxta soʻzidir. — R. Bobojon, Sheʼrlar

5. koʻchma Oshiq, maftun, shaydo boʻlgan kishi haqida.

Qizning choʻlpon koʻzi yuraklarga oʻt yoqarkan, qora qoʻngʻir sochi taqimiga urib turganini koʻrgan har bir yigit unga banda boʻlar ekan. — N. Safarov, Katta karvon yoʻlida

Uch yil boʻldi, muntazirman oʻzingga, Jonim banda yarqillagan koʻzingga. — Poʻlkan, Hasan batrak

ot 1. Homiladorlik va undan keyingi davrda, operatsiyadan oldin yoki keyin tananing tegishli (kasal) joyini normal holatda tutib turish uchun tangʻib bogʻlanadigan (kiyiladigan) maxsus kamar, belbogʻ.

Bandaj vrach nazorati ostida tanlanadi. — OʻzME

2. tex. Mashina detallari yoki konstruksiyalarning puxtaligi va chidamliligini oshirish maqsadida ularga kiygiziladigan metall halqa.

ot 1. etn. Paranjining yelkadan yon tomonga osiltirib tikilgan ikkita yengsimon qismi, soxta yeng.

Quyoshdan va changdan oqarib ketgan, bandagiga katta yamoq tushgan paranjisi bu issiq havoda uni nihoyatda qiynab qoʻygani bilinib turardi. — A. Muxtor, Opa-singillar

Bir kun tannoz paranji yopinib, oldimdan oʻtib qoldi bandagi loy ham boʻlibdi. — Mushtum

2. Loydan yasalgan xom idishlarni kulollar charxida tekislash va silliqlash uchun ishlatiladigan charm, latta yoki kigiz.

1. n bint, bogʻ, bandaj

2. v yarani bogʻlab qoʻymoq, bint bilan bogʻlamoq

ot 1. din. Bandaning olloh oldidagi qarzi; qismati; oʻlim, qazo qilish..

2. Shaxsning biror munosabat bilan qaramlik, tobelik holati.

Asarning oxirida qotilni politsiya qamoqqa oladi va bir muallim chiqib, chor hukumatiga qulluq va bandalik madhiyasini oʻqiydi. — Hamza

n passage, way, station in the steppe or desert