fl. 1. Yorqin nur sochib jilva qilmoq; nurga toʻlmoq, yarqiramoq.
Dala sutdek oydin, Nur qoʻynida balqib yotardi. — E. Raimov, Ajab qishloq
Quloch yoydi atroflar, Ufq balqidi. — A. Muxtor, Asarlar
Quchogʻida nur koʻtarib balqimoqda tong. — A. Muxtor, Asarlar
2. koʻchma Gullab yashnamoq, gul-gul yashnamoq, ravnaq topmoq.
Saodat oyday balqib, yoʻlakda paydo boʻladi. — Yoshlik
Goʻroʻgʻlibek Hasanxonga qarasa, oyday balqib turibdi. Gulnorpari. Shodlik bilan toʻlsin toʻr-tala ufq, Kulgi bilan balqsin bu qadim jahon. — A. Oripov
3. Barq urib koʻrinmoq, namoyon boʻlmoq.
Komiljonning singlisi Shohida choʻzinchoq yuzli, koʻzlaridan samimiyat balqib turadigan oʻn sakkiz yoshlardagi soʻzamol qiz edi. — D. Nuriy, Osmon ustuni
Sulton quvonch porlagan, mehr balqigan koʻzlari bilan Gul-chehrani kuzatar, iliq boqardi. — M. Xayrullayev, Hikoyalar
4. koʻchma Roʻyobga chiqmoq, amalga oshmoq, namoyon boʻlmoq.
— Yoʻq, otajon! — dedi Shermat, — tinchlikni, hurriyatni, haqiqat oftobining balqib chiqqanini siz ham koʻra-siz! — Oybek, Ulugʻ yoʻl
Ey zamin, boʻshashma, dadil boʻl, balqi. Gazetadan. Osmon degan nima-yu quyosh degan nimadir? Barchasidan ustunsan, oʻzing yasha, oʻzing balq! — Gʻ. Gʻulom
5. koʻchma Oʻziga maftun, rom qilmoq; boʻshashtirib yubormoq.
Oydayin barq urar aning jamoli, Odamni balqitar tegsa shamoli, Boysarining shunday qizi bor ekan. — Alpomish
6. Yumshoq, mayin holatga kelmoq; boʻshashmoq, koʻpchimoq.
Hovli xamirday balqigan, undan yengil bugʻ koʻtariladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Badanlari mumdayin balqib ketdi. — Oysuluv
yerlar qoʻrgʻoshinday balqib ketgan. — Yusuf va Ahmad