sft. 1. Tezda va oson hazm boʻlmaydigan, singishi qiyin boʻlgan.
Badhazm taom.
2. koʻchma Koʻngilga toʻgʻri kelmaydigan, feʼl-atvori sovuq.
Shafrindan ilgari yoshgina bir yigit kirdi. Bu — Ehsonning yaqin doʻstlaridan, Saidiy badhazm degan kishilardan biri. — A. Qahhor, Sarob
Oʻsha begona, badhazm xotin, nima boʻlsa ham, bolam, deb yuribdi. — A. Muxtor
3. koʻchma Jirkanch, yaramas.
Odobni odobsizdan oʻrgandim degandek, balki ota hayotining baʼzi badhazm, badboʻy tomonlari qizni uzoqlarga nazar tashlashga majbur qilgandir. — N. Safarov, Uzoqni koʻzlagan qiz