sft. 1. Kam topiladigan, noyob va qadrli; taqchil.
Erur ozki, firuza boʻlmish aziz — A. Navoiy
Suv boshqa joylarga ham xuddi shu yerdan taqsimlanadi. Sakkiz kun Margʻilon bilan Simga, sakkiz kun Chimyon Oltiariqqa oqadi. Shuning uchun ham suv bizda odam qoniday aziz. S. — Ahmad, Ufq
2. Hayot uchun eng zaruriy va qadrli, tengi yuq.
Aziz taom.
Bugʻdoy shunday aziz ovqat. — Oybek, Tanlangan asarlar
Gʻalla xalqimizning peshona teri bilan, bilak kuchi bilan bunyodga kelganligi uchun ham aziz va muqaddasdir. — Gazetadan
3. Eʼzoz-eʼtiborga, izzat-hurmatga loyiq, ardoqli, qadrli.
Aziz Vatan. Aziz mehmon. Bola aziz, odobi undan aziz. — Maqol
Er siylangan yerda aziz. — Maqol
nahot sen, mening pushti kamarimdan boʻlgan, jondan aziz farzandim, shu haqiqatni tushunmasang
4. Oliy qadrga ega, tabarruk.
U yerda [Shohimardonda] allaqanday bir azizning qabri bor deyishadi, — K. Yashin, Hamza
Oʻzbekiston azizlar Vatani. — Gazetadan
5. Qayd etilgan belgi-xususiyatlarga egalikni taʼkidlovchi munosabatni bildiradi.
Aziz doʻstim. Aziz ustozlar.
Azizim, qizingizning baxtini birovlarning ostonasidan qidirmang. — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar
6. Aziz (erkaklar ismi).