ot 1. etn. Ayollarning mayyit chiqqan uyda yigʻi bilan oʻtkazadigan motam marosimi.
Aza ga borgan xotin oʻz dardini aytib yigʻlar. — Maqol
Kambagʻal urugʻ-aymoq, qoʻni-qoʻshnilar, toʻyda, azada semiradigan yurimsak ayollar qorongʻida turtinib, piyoda joʻnashdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Mayyit chiqqan uydagi motam jarayoni.
Azada qatnashmoq. Azaga kirib, fotiha oʻqib chiqmoq.
3. koʻchma Umuman, motam kabi holat; zid. toʻy, xursandchilik.
Bu holat kimga toʻy, kimga aza. Toʻgʻri, kambagʻalning boshi gʻamdan chiqmaydi. Hayiti ham aza, jumasi ham aza. — Oybek, Tanlangan asarlar
4. koʻchma s.t. Umuman, yigʻi-sigʻili holat, behuda yigʻi-sigʻi (ayollarga nisbatan).
Shunga ham azami, yigʻishtir yigʻi-sigʻingni.
- Aza ochmoq 1. Aytib yigʻlash bilan motam marosimini boshlamoq. Usta Hasanbek boʻlsa oʻgʻli Shodmonbekning jangda shahid boʻlgani tufayli aza ochdi. — Mirmuhsin, Meʼmor
- Aza tutmoq 1. Azali holatda boʻlmoq.