По запросу «aybsiz» — результатов: 81
невинный, невиновный
ot 1. Rasm-qoidaga yoki odob-axloq meʼyorlariga xilof ish, xatti-harakat; gunoh.
Oʻz aybiga iqror boʻlmoq. Aybini boʻyniga qoʻymoq. Aybini yashirgan oʻngmas. — Maqol
U Oyqizning yoniga keldida, aybiga iqror boʻlgan gunohkordek, maʼyuslik bilan gapirdi. — Sh. Rashidov. Gʻoliblar
2. huq. Qonunga xilof xatti-harakat; jinoyatga tortishning zarur sharti.
Toʻrt nafar harbiy Vatanga xiyonat qilishdagi aybi uchun sudga tortildi. — Gazetadan
3. Kishi uyaladigan, xijolat tortadigan xatti-harakat; uyatli ish, uyat.
Soʻraganning aybi yoʻq. — Maqol
Orzuga ayb yoʻq. — Maqol
[Xolisxon Tojiboyga:] Qoʻying, xafa boʻlaman. Bu oʻzimning ukam, ayb boʻladi. — Hamza, Xolisxon
4. Meʼyorni, odatiy holatni buzuvchi belgi-holat, narsa; kamchilik, nuqson.
Har toʻkisda bir ayb. Birovning aybiga kulmagil zinhor, sening aybingga ham kulguvchilar bor.
Unschuld f, Schuldlosigkeit f
русскийбезвинное лицоанглийскийinnocent person
русскийбезвинныйанглийскийinnocent
русскийпрезумпция невиновностианглийскийpresumption of innocence
beayb, aybsiz, begunoh, gunohsiz | невинный, невиновный
gunoh, ayb; guiltless aybsiz; guilty [-i] aybdor, gunohkor
[ʌnˈblemɪʃt] dog' tegmagan, benuqson, bekamko'st, aybsiz, nuqsonsiz
1. (xaloskor) Erretter m, Retter m; 2. (aybsiz aybdor) Sündenbock m, Prügelknabe m
1. begunoh, beayb, aybsiz; 2. soddadil, sodda, go‘l, anqov, laqma 1. невинный, невиновный; 2. наивный, простодушный
1. beayb, begunoh, aybsiz (odam); 2. soddadil (go‘l) odam, anqov 1. невинный, невиновный (человек); 2. простак, простофиля
Sulton Husayn oʻz vazirlarining yolgʻon soʻzlariga ishonib, Alisher Navoiyni zindonga tashlaydi. Keyinchalik Navoiyning aybsizligi maʼlum boʻlgach, uni zindonda
Bir podshohning ikki xotini bor edi, ulardan biri juda zaharli boʻlib, doim kundoshi bilan urushar edi. Podshoh vazirining maslahati bilan ularni gʻalati tarzda
