Қидирув

фл. 1. Айбли деб топмоқ, айб қўймоқ.

Биров у деди, биров бу деди, ким келинни айблади, ким — куёвни. — Газетадан

[Тантибойвачча] Қизни олиб қочганда, эҳтиёцизликда, бўшангликда қора Аҳмадни айблади. — Газетадан

Тантибойваччақизни олиб қочганда, эҳтиёцизликда, бўшангликда қора Аҳмадни айблади. — Ойбек, Танланган асарлар

2. ҳуқ. Жиноий айб қўймоқ.

Ўша вақтларда маҳаллий раҳбарларни айблашга баҳона топилмай қолганда, уларнинг фарзандлари ва қариндош-уруғларини туҳмат билан қамашарди. — Газетадан

фл. Айбламоқ феълининг мажҳул нисбати.

фл. Айбламоқ феълининг биргалик нисбати.

от 1. Айбланмоқ феълидан сифатдош.

2. ҳуқ. Жиноий-процессуал кодексда белгиланган тартибда айбланувчи тариқасида жиноят ишида иштирок этишга жалб қилиниши ҳақида айблов қарори чиқарилган шахс.

фл. Айбланмоқ феълининг орттирма нисбати.