от
1.
Теваракдаги фазо, жой, ер; ҳамма тараф.
Кун ботган, бутун атроф қоронғилашган эди. — С. Айний, Қуллар
Ёʻлчи атрофга кўз ташлар, шамолда шилдираган ҳар баргдан чўчир эди. — Ойбек, Танланган асарлар
Куй кечанинг жимлигида атрофга равон оқади. — С. Зуннунова, Олов
2.
Теваракдаги яқин жой, яқин орадаги ерлар.
[Ёрмат] Атрофдан биронта тарвуз топиб келтириш учун Ўрозга ялинди. — Ойбек, Танланган асарлар
Қорабулоқ қишлоғи ва атрофига қозилик қилувчи маълум зот эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
3.
Бирор нарсанинг гир айланаси, тевараги ёки чети, зиҳи.
Атрофи қора, ўртаси гулли патнис. Дастурхон атрофи. Ҳовуз атрофи.
Асрорқулнинг кўз атрофи қизариб, юзида сохта табассум акс этди. — А. Қаҳҳор, Асрор бобо
4.
кўчма
Теваракдаги муҳит, кишилар.
Марямхон ўзи тўқиганми ё атрофдан эшитганми, ҳар вақт шундай жавоб берар эди: Кундош — бошингда тош, кўзингда ёш. — Ойбек, Танланган асарлар
5.
3-шахс жўналиш келишиги ва ўрин-пайт келишиги аффикслари билан кўмакчи вазифасида қўлланади (атрофида).