Qidiruv

sft. 1. Alami bor, ogʻriq-azobli.

Alamli va yarali koʻngillardan roʻy-rost otilib, havoni yangratgan haqiqat ovozi uning butun vujudini titratdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Alam-ogʻriqdan, azobdan yuzaga kelgan.

Yoʻq, bu odamning ruhini yengillatadigan yigʻi emas, yurakdan oqqan qondek alamli, achchiq ikki tomchi edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Alamli koʻzlar.

-Kechir demoqchisiz, — dedi Inobat mayin, alamli ohang bilan. — X. Toʻxtaboyev, Felyetondan soʻng

ot 1. Jismoniy qiynoq; azob, ogʻriq.

Komil kaltak alamidan hoʻng-hoʻng yigʻlayotgan boladan yana soʻradi. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. Ruhiy azob, iztirob.

Hijron alami. Judolik alami. Alam chekmoq (tortmoq).

Biz u vaqtlar sevgi nima, sevish, sevilish nima — bularning dard va alami, zavq va shavqi nimaligini ham bilmas edik. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. Qasd, oʻch, qasos.

Muncha serpiching boʻlib ketibsiz. Menda shamingiz bormi! Shuhrat, — Shinelli yillar

4. Gʻazab, nafrat; zahr.

ot s. t. Olomon.

Bu siyosat uchun kerak qoʻmondon, Boʻlmasa hech tinchimaydi alamon. — H. Olimjon

sft. esk. Bayroq, tugʻ koʻtaruvchi; bayroqdor.

sft. ayn. Alamli.

[Jomiy:] Koʻngul boʻlsa agar har qanchalik pok, Boʻlur u shunchalar koʻproq alamnok. Uygʻun va — I. Sulton, Alisher Navoiy

Asrorqul gʻazabini arang bosib, alamnok xoʻrsindi. — N. Qilichev, Yorongul

sft. 1. ayn. Alamdiyda.

2. Alamidan toʻyib, qasos, oʻch olish qasdiga tushgan, kimsada alami boʻlgan.

Zogʻora nonni ushatib qoʻyayotgan Polvon: — Oqsoqoldan alamzada boʻlganlar koʻp-ku, — dedi miyigʻida kulib. — J. Sharipov, Xorazm