Қидирув

сфт. 1. Алами бор, оғриқ-азобли.

Аламли ва ярали кўнгиллардан рўй-рост отилиб, ҳавони янгратган ҳақиқат овози унинг бутун вужудини титратди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Алам-оғриқдан, азобдан юзага келган.

Ёʻқ, бу одамнинг руҳини енгиллатадиган йиғи эмас, юракдан оққан қондек аламли, аччиқ икки томчи эди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Аламли кўзлар.

-Кечир демоқчисиз, — деди Инобат майин, аламли оҳанг билан. — Х. Тўхтабоев, Фелетондан сўнг

от 1. Жисмоний қийноқ; азоб, оғриқ.

Комил калтак аламидан ҳўнг-ҳўнг йиғлаётган боладан яна сўради. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. Руҳий азоб, изтироб.

Ҳижрон алами. Жудолик алами. Алам чекмоқ (тортмоқ).

Биз у вақтлар севги нима, севиш, севилиш нима — буларнинг дард ва алами, завқ ва шавқи нималигини ҳам билмас эдик. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

3. Қасд, ўч, қасос.

Мунча серпичинг бўлиб кетибсиз. Менда шамингиз борми! Шуҳрат, — Шинелли йиллар

4. Ғазаб, нафрат; заҳр.

Belirti, iz, işaret, nişan.АЛОМАТ

от с. т. Оломон.

Бу сиёсат учун керак қўмондон, Бўлмаса ҳеч тинчимайди аламон. — Ҳ. Олимжон

сфт. эск. Байроқ, туғ кўтарувчи; байроқдор.

сфт. айн. Аламли.

[Жомий:] Кўнгул бўлса агар ҳар қанчалик пок, Бўлур у шунчалар кўпроқ аламнок. Уйғун ва — И. Султон, Алишер Навоий

Асрорқул ғазабини аранг босиб, аламнок хўрсинди. — Н. Қиличев, Ёронгул