ot Sehr, makr.
Bu qanday afsundir, bu qandayin kuch, seni mendan ayirolmaslar. — U. Abduazimova, Ishqli umrim
- Afsun oʻqimoq Sehrlovchi xatti-harakat qilmoq. Tun oʻrmalar oynamda sekin, Afsun oʻqir va avrar ruhim. — M. Qoʻshmoqov, Ali Qambar
«afs.» boʻyicha 18 ta natija: Izohli
ot Sehr, makr.
Bu qanday afsundir, bu qandayin kuch, seni mendan ayirolmaslar. — U. Abduazimova, Ishqli umrim
ot 1. Oʻkinish, achinish tuygʻusi; pushaymon.
Qoʻrquvdan katta-katta ochilgan koʻzlarida afsus va mehrga oʻxshash bir ifoda jonlandi. — S. Zunnunova, Olov
Nadomat nimaga va afsus nechun? Olamda neki bor, oʻchar beshafqat. — A. Oripov, Yillar armoni
2. mod.s. Narsa-hodisaning xohish-istakka zidligini, soʻzlovchining shunday munosabatini bildiradi.
Bekor ketdi, afsus, shuncha urinish. — A. Sher, Qadimgi kuy
Birodarim bilan topishdim-ku, deb oʻylagan edi, afsus, quvonchiga qor yogʻdi. — S. Anorboyev, Hamsuhbat
ot 1. Folklor janri: avloddan avlodga, ogʻizdan ogʻizga oʻtib kelgan uydirma, toʻqimadan iborat, baʼzan diniy mazmundagi hikoya, rivoyat va sh. k.
Togʻ qishloqlarining tesha tegmagan, ishonsa ham, ishonmasa ham boʻladigan gʻalati ertaklari, afsonalari boʻladi. H. Gʻulom, Mashʼal.
2. Koʻchma Asossiz gap, yolgʻon-yashiq, uydirma.
3. Koʻchma Aql bovar qilmaydigan, aqlga sigʻmaydigan narsa,
[Odamlar] Mirzachoʻl atalmish qadimiy, bagʻri keng sahroda birga qoʻl tutishib.. afsonalarni haqiqatga aylantirishmoqda. — V. Abdullayev, Qanotli orzular
1. ayn. Afsus 2.
Bu obrazning prototipi ham bor edi, afsuski, bu hikoya tugallanmay qoldi. — K. Qahhorova, Chorak asr hamnafas
2. bogʻl. vzf. Zidlash, toʻsiqsizlik maʼnosini bildiradi.
Ming afsuski, u [shiypon] ikkinchi uy boʻla oladi. — Gazetadan
Afsuski, sansalorlik odamlarda ishonchsizlik uygʻotadi. — Gazetadan
ot ayn. Afsungar.
ot Afsun bilan sehrlovchi.
Telepat qadimgi hind afsungarini esladi. — Yoshlik
U sohir hislardan kechdi beomon, Afsungar tuygʻular boʻlganlar gʻoyib. — A. Oripov, Yillar armoni