sft. 1. Biror ish yoki ehtiyoj uchun kerak; kerakli, darkor.
Zarur kitob.
Bir dehqonga pul zarur boʻlib qolib, koʻm-koʻk tosh noklarni bozorga olib chiqibdi. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi
2. Tez bajarilishi shart boʻlgan, kechiktirib boʻlmaydigan, muhim.
Zarur masala. Bir zarur ish bilan shaharga bordim.
3. kesim vzf. Darkor, kerak.
Yosh boʻlsam-da, roʻzgʻor tebratish uchun ota-onamga koʻmaklashmogʻim zarur edi. — N. Safarov, Jasoratning davomi
— Yoʻq, yoʻq, singlim, — yalindi Rahim Saidov. — Oʻtinaman, hozir bering. Juda ham zarur. Oʻ. — Umarbekov, Yoz yomgʻiri
- Zarur kelibdimi Nima keragi bor, hech keragi yoʻq. Menga zarur kelibdimi? Kindik qonim toʻkilgan joydan kechib-a? — H. Nazir, Yonar daryo
- Nima zarur Oʻzimni oʻzim qiynab yurgan ekanman. Menga nima zarur ekan-a! Bilganini qilishsin. — S. Ahmad, SaylanmaBizning koʻnglimizga qoʻl solish senga nima zarur? Oʻz ishingni bilsang-chi — P. Tursun, Oʻqituvchi