Qidiruv

ot 1. 1 Ayollarning ikki chakkasida, quloqlari atrofida jingalak holda osilib tushgan jamalagi.

Gʻulomjon qizning chap qulogʻini toʻsib turgan jingalak zulfiga tikilib toʻxtadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Qora zulfim eshilgandir tol-tol, Kelgan hokim, bu soʻzlarga quloq sol. — Shirin bilan Shakar

2. Umuman, qizlarning sochi, kokili.

Uning [qizning] qora zulfi par yostiqning turli tomoniga tartibsiz suratda toʻzgʻib koʻzlari bir nuqtaga tikilgan. — A. Qodiriy, Utgan kunlar

Navroʻzda qizaloqlar tolbargdan kokil, binafshadan isirgʻa, qoqilardan zulf qilib, chambar taqadilar. — Gazetadan

ot Zulf, gajak, jamalak.

Kelin oy, kelin deyishadi, zulfagin shamollar yechadi. — Folklor

sft. Qulf osish yoki eshikni berki-tish uchun eshikka va uning kesakisiga, ikki tabaqali eshikda \ar ikki tabaqaga oʻrnatiladigan kichkina halqasimon temir va unga osilgan zanjir.

Turobjon eshikdan hovliqib kirar ekan, yaktagining yengi zulfinga ilinib, tirsakkacha yirtildi. — A. Qahhor, Anor

U [Munavvar] eshikning zulfinini tushirdi-da, eriga yoʻl berdi. — S. Anorboyev, Mehr

Bir mahal Naziraning qoʻli eshik zulfiniga tushdi-yu, zarb bilan oʻziga tortdi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

ot 1. Muhammad(sav)ning Badr jangida qoʻlga tushirgan ikki uchli shamshiri; keyinchalik Hazrat Aliga, soʻng boshqa xalifalarga oʻtgan.

Boshimga Hazrati Alining muborak zulfiqorlari kelgan-da ham, haqq-u haqiqatdan yuz oʻgirmoq odatim yoʻq. — A. Qahhor, Tobutdan tovush

Hazrat Alining dulduli va zulfiqori oldida baland togʻlar ham, qirgʻogʻi koʻz ilgʻamas daryolar ham toʻsiq boʻlolmagan emish. — N. Safarov, Olovli izlar

2. Umuman, keskir, oʻtkir (qilich haqida).

Chetda yotar chuvalgan salla, Zarrin qinli zulfiqor qilich. — M. Ali, Boqiy dunyo

3. Zulfiqor (erkaklar ismi).

sft. folk. Gajakdor, gajakli.

Zulfakdor qiz.

Bu soʻzlarni aytma, Gulgun zulfakdor, Men ham oʻz yurtimda davron suraman. — Shirin bilan Shakar

Zulfiya (1915—1996) — taniqli oʻzbek shoirasi.