от 1. Зеб, чирой бериш учун хизмат қилувчи буюм; безак.
Зийнат асбоблари.
Унсин онасидан ёдгор қолган ва ягона зийнати бўлган юпқагина эски билагузукни айлантириб гапирди. — Ойбек, Танланган асарлар
Онамдан тегган мерос, Етти пуштимга асос. У на зийнат, на давлат, На сукунат, на роҳат. — Г. Жўраева, Иқбол
2. кўчма Ҳусн, кўрк берувчи нарса; кўрк; иззат-ҳурмат.
Камтарлик — инсон зийнати. — Мақол
Дастурхон — одамнинг зийнати, болам. Одам олдига дастурхон ёйиш — ота-бобомиздан қолган расм. — П. Турсун, Ўқитувчи
Ўрнидан туриб чой бериш одамзоднинг зийнатидир, келинларнинг бор-ёʻғи келинлиги ҳам шунда-ку! — А. Қодирий, Ўтган кунлар
3. Зийнат (эркаклар ва хотин-қизлар исми).