фл. 1. Бирор ишни бажаргиси келмай турмоқ, ялқовлик билан ҳаракат қилмоқ.
[Нури] Худди меҳмонга келган такаббур келиндек, ялқовланиб [ҳовлида] кезди. — Ойбек, Танланган асарлар
Кучук секин бир ҳов билан жим бўлди, ялқовланиб, яна ётди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. айн. Ялқовлашмоқ.
Чунки Махдум мактаб ишида ялқовланиб, Анварга суяниб қолди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Шунинг учун ялқовланиб кетган бу яшшамагур, ов-қатини ҳам олиб келиб бериш керак. — А. Мухтор, Кумуш тола