fl. 1. Yurmoq feʼlining birgalik nisbati.
Ular ancha joygacha piyoda yurishdi.
Jangchilar kiyim-boshlarini yechib chiqishar, isimoq uchun u yoqdan bu yoqqa yurishar edi. — A. Qahhor, Oltin yulduz
Bolalar hali ham koʻchada toʻpolon qilib yurishardi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. Avjlanish, ravnaq tomon yuz tutmoq.
Ish yurishmasa, bulamiq dandon sindirar. — Maqol
Havoga ustun kabi koʻtarilgan chang-toʻzon, qiy-chuv ovozlar ishning yurishib ketganidan dalolat berar edi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi
Bu ishda faqat mening omadim yurishmadi. — E. Raimov, Ajab qishloq
- Havo (yoki kun) yurishib ketdi Havo ochilib, kun isib qoldi. Havo yurishib ketguncha ancha transheya qazib olamiz. — I. Rahim, Ixlos