fl. 1. Yorugʻ boʻlmoq, yorimoq.
Kun yorishdi.
Hamma yoq sutdek yorishdi. — S. Ahmad, Hukm
Tong allaqachon yorishib, koʻchalar odamga toʻlgan. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Oftob yana yorishdi. — A. Qahhor, Ming bir jon
2. koʻchma Xursandlik, shodlik alomati paydo boʻlmoq (yuzda va koʻzda).
Murzin xuddi shu soʻroqni kutib turgandek yorishib ketdi. — Shuhrat, Shinelli yillar
— Ha-a, Joʻraxon! — dedi birdan yorishib Gʻulomjon. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
3. Yengil tortmoq; tuzalmoq, sogʻaymoq.
Qutidor qizning peshonasini ushladi: — Ey-ha Kumush, hali issigʻing bor, — dedi u. —Oʻzingni teja, qizim, oʻrningni qalin qilib, burkanib yot, terlasang, yorishasan, qizim. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
[Joʻrabek] Dushanba, seshanba kunlari safro tashlab, ruhi yorishgan kishidek ancha yengil tortdi. — Mirmuhsin, Qulamas qoya
- Koʻngli (yoki dili, chehrasi) yorishmoq Kayfiyati koʻtarilmoq; xursand boʻlmoq. Uning [Saodatxonning] koʻngli yorishib, qadami dadillashdi. — S. Zunnunova, Yangi direktorToʻra ovqatni ishtaha bilan ichar ekan, koʻngliga kelgan bir fikrdan dili yorishib ketdi. — N. Fozilov, DiydorTalʼat Gavharni esladi-yu, chehrasi yorishib ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol