Қидирув

сфт. 1. Ёнаётган нарсадан кўтарилувчи аланга.

Шох ўтиннинг ўчоқни тўлдириб ловуллатаётган ёлқини қорайган кўчага шуъла сочмоқда. — П. Турсун, Ўқитувчи

[Бектемир] Соф, лоларанг ёлқинга термилиб узоқ ўйлади. — Ойбек, Қуёш қораймас

2. Ёруғ, ёғду, шуъла, нур.

Ёнар эди Дон чироқлари Чироқларнинг ёлқин шуъласи Этган эди ойни асира. — Ҳ. Олимжон

Саҳнага берилган қип-қизил нур ёлқини залнинг ғира-шира қоронғилигида Маҳкамнинг юз чизиқларини бўрттириб, мардонавор қилиб кўрсатарди. — П. Қодиров, Уч илдиз

3. Ёлқин (эркаклар исми).

сфт. Нурли; алангали; оташин.

Унинг [Гулнорнинг] хаёлида ёлғиз Ёʻлчигина учади, фикран у билан сўзлашади, гўё йигит унинг сочларини силайди, эркалайди, ишқ, ёшлик нури тўла кўзлари билан унга термилади, гўё юрагидаги чин, ёлқинли муҳаббатни сўз билан ифода қилолмай, боқишлари билан баён қилади. — Ойбек, Танланган асарлар

— Яна виждондан, иффатдан даъво юритадилар! — ёлқинли кўзларида яна ғазаб тошиб деди Искандаро. — Ойбек, Нур қидириб

Барқ урар ёшлигим юрт баҳорида. Дилимда элимга ёлқинли бир ишқ. — Э. Охунова

фл. 1. Алангаланиб, шуъла, ёғду таратиб ёнмоқ.

Хонанинг ўртасида манқал тўла қип-қизил чўғ ёлқинланади. — Ойбек, Навоий

2. Товланмоқ, жилваланмоқ.

Қумтепалар ёлқинланади, Жимирлайди уйилган зардай. — Э. Раҳим, Янги қадам

Ҳаёт деган мунис бир санам Шодлик майин тутди қўлимга, Ёлқинланган лоларанг бу жом Сархушликни солди дилимга. — Б. Бойқобилов, Мени кутинг, юлдузлар

фл. Ёлқинланмоқ феълининг орттирма нисбати.