Қидирув

1. Чорва моллари, умуман, жониворлар организмида, сутида, баъзи ўсимликларнинг уруғи, дони, гулида бўладиган, улардан ажратиб олинадиган мой

Қўй ёғи. Мол ёғи. Кунжут ёғи. Эритилган ёғ. Ёғни қиздирмоқ. Ёғни эритмоқ. яя Ёғни ёққа, гўштни гўштга энди ажратиб бўлай деганимизда, Жўрапошша келиб қолди — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Даранинг аҳолиси ўз иши билан машғул: хотин-қизлар кув пишириб, ёғ ажратмоқда — С. Айний, Дохунда

2. Ёғи ёʻқ Унумсиз, кам унумли. . Ёғи чиқадими Айни бир иш ҳадеб такрорлай берилганда айтиладиган ибора. . Ёғи чикди Ниҳоятда кир бўлиб, йилтираб кетган кийим ҳақида

Сўнгра бу ерларнинг ёғи ёʻқ, ориқ, камҳосил эканини ҳаммамиз биламиз-ку, нега бу тўғрида лом демайдшшр — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

Текшираверган билан ёғи чиқадими? — С. Аҳмад, Ҳукм

Дўппининг ёғи чиқди

Ёғи чиқиб йилтираб кетган пахталик кийиб олган Каримов ичига нимадир тўлдирилган қопни орқалабди — И. Қаландаров, Шохидамас, баргида

3. шв. Ёғ тушса (ёки томса) ялагу(н)дай Супуриб-сидирилган, ниҳоят даражада тоза, озода. . Илоннинг ёғини ялаган Айёр, муғамбир, қув. . Кўзини ёғ босмоқ Бировни назар-писанд қилмай қўймоқ. . Кўзининг ёғини емоқ Ўзини кимгадир яқин кўрсатиб, унинг хайрихоҳлигидан ортиқ даражада фойдаланмоқ. . Оқ ёғ 1) қўй ёғи; 2) чигит (пахта) ёғи. Оғзингга ёғ Балли, яша. . Ўз ёғига (ўзи) қовурилмоқ Ўз қийинчилигини ўзи тортмоқ

Ҳамма нарса саранжом. Ҳовли-жой ёғ тушса ялагудек — С. Анорбоев, Пушаймон

Кўп ишни кўрган бу Зуннунов. Илоннинг ёғини ялаган. Жуда нозик жойини топибди — И. Рахим, Ихлос

Фурсатдан фойдаланиб, Пўлат ота уни узиб-узиб олди: -Ёʻқ! Мен кўзини ёғ босган бандаларга элашмайман, арзимнихудога айтаман — К. Яшин, Ҳамза

-Сизда виждон деган нарса ёʻқ. Кўзимнинг ёғини еб, бошимга иш тушганда қочдингиз, — деди боланинг отаси Каримовга — С.Ахмад, Дадамнинг ўртоғи

Кампир худди ҳозир ўғли келин билан қўл ушлашиб кириб келаётгандай, эшикка қаради: -Вой, оғзингга ёғ, ўғлим! — А. Қаҳхор, Қўшчинор чироқлари

Уч кундирки, Бўтабой ўз ёғига ўзи қовурилиб, уйда ўтирибди. С — Аҳмад, Ҳукм

фл. 1. Томчи, зарра ёки дона-дона ҳолида кетма-кет, бир текисда ҳаводан тушиб турмоқ.

Ёмғир ёғди. Дўл ёғди.

Қор кучли ёғарди. Кўчалар, томлар, деворлар, дарахтлар оппоқ. — Ойбек, Танланган асарлар

Қор ёғар, уйда мени опам кутарди. — Ш. Холмирзаев, Ёʻллар, ёʻлдошлар

2. кўчма Кетма-кет ва кўплаб келмоқ.

Ўқ ёғди. Пул ёғди.

от 1. Ҳинд фалсафасининг 6 та собитқадам (Ведаларни тан олувчи) тизимларидан бири; материя билан руҳни қарама-қарши қўяди.

2. Киши руҳияти ва физиологияси (нафас олиш, қон босими, модда алмашинуви, уйқу ва бошқалар)ни (муайян жисмоний машқлар воситасида) бошқариш ҳақидаги таълимот ва метод (усул); Ҳиндистон диний ва фалсафий тизимларининг халос бўлиш ҳолатига эришишни мақсад қилиб қўювчи таркибий унсури.

н ёга билан шуғулланадиган одамтот, кто занима́ется йо́гой, йог

от Ёритувчи манбадан таралувчи ёруғлик, нур.

Ой ёғдуси.

Кўтарилиб келаётган қуёшнинг ёғдуси дарахтлар тепаси-да қанот қоқа-қоқа, зумрад водийни зарга кўма бошлайди. — Н. Сафаров, Узоқни кўзлаган қиз

Тўлин ой сутдек ёғдусини мактаб саҳни ва том тунукаларига аёвсиз тўкар, булбул эса ҳамон сайрар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

от Қор, ёмғир, дўл тарзида булутдан тушадиган атмосфера намлиги.

Кузнинг совуғи келди-ю, ёғини келмади. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар

Ёғин ёғса, ҳалқоб ерлар лойланади, Бу ишда қўрқоқнинг қўли бойланади. — Ойсулув