Qidiruv

sft. Yerga ega, yeri bor.

[Yoʻlchi] Miroblar bilan ogʻiz-burun oʻpishgan katta yerlilar, boy dehqonlar zoʻravonligidan, ekini qurib qaqragan kambagʻal dehqonlarga doʻq qilib, gʻalva koʻtarishidan nafratlanar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Oʻrtoq Ochildi Tik-tepaning oʻzidan chiqqan, kam yerli kambagʻal dehqon bolasi. — A. Qodiriy, Obid ketmon

ot 1. Shu yerning oʻzida tugʻilib oʻsgan, tub joylik, mahalliy.

Bundan uch yil burun, Andijon zilzilasidan keyin, Simxoyev zavodidagi yerlik ishchilar ish tashladilar. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Olga ham, eri Ivan Pavlovichga oʻxshab, odamshavanda chiqdi. Yerlik qoʻshni xotinlar bilan inoqlashib ketdi. — J. Sharipov, Xorazm

2. Yerda yashovchi, Yerga mansub.

Kemamiz Yer atrofini aylanib turadi. Uning shunday moslamalari borki, mavjudligini yerliklar sezishmaydi. — O. Moʻminov, Xiyobondagi uch uchrashuv

Yerliklarning bobokalonlari ham Zangining toʻrtinchi sayyorasidanligiga imonim komil. — O. Moʻminov, Xiyobondagi uch uchrashuv

3. Koʻrsatish, soʻroq olmoshlari va boshqalar baʼzi soʻzlar bilan qoʻllanib, shu soʻzlar qayd etgan joyga mansublikni bildiradi.

Bu yerlik. Oʻsha yerlik.

Ustod Qavom shu yerlik, bizning aslimiz Buxorodan — Mirmuhsin, Meʼmor

sft. Mulk sifatida yer-suvga ega boʻlgan, yer-suvi bor.

Ikki gapning birida (Yormat qizini] xotin ustiga boʻlsa ham boyga, yerli-suvliga beraman, deydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

— Har bir kambagʻal, ehtimol, yerli-suvli boʻladi, — deydi Alim buva. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

1. имеющий землю, местный

2. местный, коренной

fl. tar. Idora, muassasa va shu kabilarda ishlovchilar safida mahalliy aholi vakillari sonini koʻpaytirmoq.

Oʻzlaring yerlilashtir deysizlar-da, yana chek qoʻyasizlar. — A. Qahhor, Sarob

fl. Yerlilashtirmoq feʼlining majhul nisbati.