сфт. 1. Муайян талабларга жавоб берадиган, бирор нарсага ёки бирор мақсадда ишлаца бўладиган; ярайдиган.
Экишга яроқли ер. Ичишга яроқли сув. Яроқли асбоб-ускуналаримиз бор.
Текширув натижаси тупроқнинг дамба учун яроқли эканини кўрсатиб турибди-ю, лекин у бари бир лаборатория хулосаси эмас-да. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон
2. Бирор ишни қилиш қўлидан келадиган, бажара оладиган, бажаришга ярайдиган; лаёқатли.
Ишга яроқли кишилар.
Бибинургина бу ердаги ўзга меҳмонлар орасида таржимонликка яроқли эди. — Ойбек, Улуғ ёʻл
Яқинда уни [Эркинни] ҳарбий комиссарлик чақириб, комиссиядан ўтказибди, врачлар уни хизматга яроқли топишибди. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар