sft. 1. Biror joyiga yara chiqqan, yarasi bor; yarador.
Yarali kishi. Yuzi yarali. Doʻli yarali.
2. koʻchma Qattiq ruhiy azob beruvchi holatli, ruhiyatida shunday azob beruvchi narsa bor.
Koʻngli yarali odam.
Zaynabning ham yuragi yarali edi, uning toʻyi yaqinlashgan vaqtda, sevikli kuyov yigit ikki kungina xastalanib oʻlgan. — Oybek, Tanlangan asarlar