Qidiruv

ot 1. Oʻsimliklarning havodan oziqlanish va gaz almashinish uchun xizmat qiluvchi, odatda yupqa varaqcha shaklidagi asosiy vegetativ aʼzolaridan biri; barg.

Yashil yaproqlar. Kuzgi yaproq. Gullar yaproq chiqardi. Daraxt — yaprogʻi bilan koʻrkam, odam — mehnati bilan. — Maqol

Hademay karnaygullar iplarga chirmashib, katta-katta yaproqlar otdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Kuzdan darak beruvchi sargʻaygan yaproqlar yoʻl ustida, ariq boʻyida yotardi. — J. Sharipov, Saodat

2. Bir boʻlak yupqa narsa haqida.

Bir yaproq qazi.

Holvafurush tokchadagi qalin bir kitobni ochib, uning orasidan bir necha yaproq yap-yangi, shaldiroq qogʻoz olib uzatdi. — Oybek, Navoiy

sft. Yaprogʻi bor, barglari oʻsgan.

ot Yaproq soʻzidan kichraytirish shakli.

sft. Bargsiz, novdalari yalangʻoch.

fl. 1. Barg chiqarmoq, yaproq yozmoq.

Bahor kelib, daraxtlar yaproqlay boshladi.

2. Yupqa-yupqa qilib kesmoq, parraklamoq.

Goʻshtni yaproqlamoq. Yaproqlab kesmoq.

U qazini har yaproqlaganda, piyolani boʻshatgan kishining ogʻziga oʻzi solib qoʻyadi. — S. Ahmad, Saylanma

Oqsoch ryumka bilan unga kerak boʻladigan zakuska [gazak] ham olib keldi: yaproqlanib, betiga shakar sepilgan limon, qovurilgan xurmo magʻzi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar

fl. Yaproqlamoq feʼlining majhul nisbati.