япроқламоқ

фл. 1. Барг чиқармоқ, япроқ ёзмоқ.

Баҳор келиб, дарахтлар япроқлай бошлади.

2. Юпқа-юпқа қилиб кесмоқ, парракламоқ.

Гўштни япроқламоқ. Япроқлаб кесмоқ.

У қазини ҳар япроқлаганда, пиёлани бўшатган кишининг оғзига ўзи солиб қўяди. — С. Аҳмад, Сайланма

Оқсоч рюмка билан унга керак бўладиган закуска [газак] ҳам олиб келди: япроқланиб, бетига шакар сепилган лимон, қовурилган хурмо мағзи. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар

japıraqlaw, japıraq shıǵarıw, japıraq payda etiw