sft. 1. Hayotdan juda mamnun, kayfiyati juda yaxshi; shod, xurram; xushchaqchaq.
Ozod yoshlarning ruhlari tetik va oʻzlari xursand edilar. — N. Fozilov, Diydor
Oyim azbaroyi xursand boʻlganidan: — Barakalla, oʻgʻlim! — deb yelkamga qoqib qoʻydi. — H. Nazir, Yonar daryo
2. Biror kimsadan yoki narsadan qanoat hosil qilgan; mamnun, rozi, minnatdor.
Shu yoʻsin Nodira, Mohlar oyimdan juda xursand boʻlgani holda, uyiga qaytdi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Elmurod uni [Davlatyorni] shunday sharoitda uchratganidan xursand boʻldi — P. Tursun, Oʻqituvchi
3. Xursand (erkaklar va xotin-qizlar ismi).