от Уятдан ўзини ноқулай, ўнғайсиз сезиш; уялиш ҳисси.
Ошно хижолатдан қизарди. М. М. — Дўст, Лолазор
— Вой, мени деб лойга беландингиз, — деди аёл хижолат билан. — С. Аҳмад, Уфқ
- Хижолат бўлмоқ (ёки тортмоқ, чекмоқ) Бирор нарсадан уялмоқ, ўнғайсиз, ноқулай ҳолга тушмоқ. Ғафур аканинг олдида бундан бир оз хижолат бўлдим. — Шукрулло, СайланмаАли полвоннинг бу гапидан хижолат тортган Эш полвон унга зардали қараб олди. — С. Аҳмад, УфқНорқўзининг бундай мақтовини эшитган Феруза хижолат чекди. — Ҳ. Ғулом, Феруза
- Хижолат қилмоқ ёки хижолатга қўймоқ Бировни уялтирмоқ, ўнғайсиз, ноқулай ҳолга туширмоқ. Баҳодир ножўя ҳаракати билан Оқилани хижолатга қўйганидан қаттиқ ўкинар, лекин иш ўтган эди. — М. Жалолиддинова, Кейинроқ
- Хижолатда қолмоқ Ўнғайсиз, ноқулай ҳолатда қолмоқ, уялиб қолмоқ. Элмурод хижолатда қолди. — П. Турсун, Ўқитувчи