фл. Ўзаро яхши истаклар тилашиб ажралишмоқ; видолашмоқ; тарк этмоқ.
Муяссар хоним арчалар қуршовидаги ёʻлак бошига қадар келди, сўнг яна бир бор қўл бериб хайрлашди. — М. М. Дўст, Лолазор
Ана шундан кейин Тоға Азизхонни бағрига босиб хайрлашди-да, зирилламаликлар келган автобусга чиқди. — С. Аҳмад, Уфқ
Қопни қўлтиқлаб, ўн беш йиллик таниш қўрғон билангина эмас, шу куннинг ўзида туғилган қишлоқ билан ҳам хайрлашди. — А. Қодирий, Кичик асарлар
Ниҳоят, оладиганим қолмагач, қирқ олти кунлик ётоғим билан унсиз хайрлашдим-у, эшикка чиқдим. — С. Сиёев, Ёруғлик
- Бу дунё билан хайрлашмоқ Вафот этмоқ, ўлмоқ. Агар ёʻқ десанг ё сотиб қўйсанг, бу дунё билан хайрлашавер. — С. Аҳмад, Уфқ