Изоҳли луғат
· яна 3 та луғатда
фл. 1. Вов-вов деган овоз чиқармоқ; ҳурмоқ.
Ит вовиллади.
Ғазабланган кучукларнинг вовиллаши, томошачиларнинг қийқириши кўкни қоплайди. — Ойбек, Танланган асарлар
Изма-из келаётган Ёʻлбарс вовиллади. Ота орқасига қайрилиб қараса, салт отлиққа кўзи тушди. — С. Анорбоев, Оқсой
2. кўчма с. т. Акилламоқ, ўшқирмоқ, қопмоқ.
[Эшон:] — Сенга ким қўйибди бундай гапларни! — деб вовиллаб берди. — П. Турсун, Ўқитувчи