«VAHSHIYLARCHA» boʻyicha 7 ta natija
ayn. Vahshiyona.
Haj yoʻlida ikki begunoh oʻgʻli bilan vahshiylarcha oʻldirilgan Xoʻja Yahyoning tarafdorlari kosib va dehqonlarni qoʻzgʻatdilar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
vandalizm Madaniy-tarixiy va moddiy boyliklarni vahshiylarcha buzish, yoʻq qilish.
/'sævɪdʒ/ adj shafqatsiz, ayovsiz, qaqshatqich, dahshatli - savage v [T] shafqatsizlarcha tashlanmoq, ayovsiz hujum qilmoq, vahshiylarcha munosabatda bo'lmoq, dahshatli z
vahshiyona Vahshiylarga xos bir yoʻsinda; vahshiylarcha. Vahshiyona qiynamoq. Onaxonning yarasi oʻng yelkasida, vahshiyona urilgan pichoq yarasi edi. A. Muxtor, Opa-singi
hayqir Qattiq shiddatli ovoz (hayqiriq) chiqarmoq ( Hoji soʻzini tugata olmadi, hojining ters soʻziga chidolmagan Azizbek vahshiylarcha hayqirdi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunla
qiynoq Jismoniy yoki ruhiy azob, aziyat, ozor. Atrofda gʻuv-gʻuv pashsha; oyoqlarga yopishadi, burun kataklariga suqiladi, quloqni uzadi bir zum tinchlik yoʻq. Yoʻlchi so
ters Asl, meʼyoriy, odatdagiga qara-ma-qarshi holatli; oldning aksi; teskari. Qulahmad oʻzini kibor tutar, odam yuziga boqmay, ters qarab gapirardi. Mirmuhsin, Choʻri Kat
