По запросу «VAHİM» — результатов: 14
Ağır, kokulu, çok tehlikeli.VAHIMALI, XAVFLI, TAHLIKALI
ot 1. His-tuygʻu va kayfiyatning buzilishi; qoʻrquv bosish, xavfsirash, yurakni gʻulgʻula bosishi natijasida yuzaga keladigan ruhiy holat, qoʻrquv holati, ruhiy bezovtalik.
kichkina darchadan vahima bilan moʻralab turgan Bekajon-u Toʻlgʻonoyning mungli koʻzlari koʻrinadi. — S. Siyoyev, Avaz
Onabibi bundan hech xavotir oladigan narsa topmaydi-yu, lekin yana qoʻli ishga bormaydi, koʻnglidan vahima arimaydi. — A. Muxtor, Chinor
Osmondagi jimir-jimir etib turgan son-sanoqsiz yulduzlarga tikilgandagina kishi vahimani unutardi. — E. Usmonov, Yolqin
Serka/yur butun suruvni oʻz orqalaridan ergashtirib, xuddi boʻri quvganday, vahima ichida toʻppa-toʻgʻri jarlikka qarab chopmoqda edi. — S. Anorboyev, Oqsoy
2. Vahimani qayd etuvchi, vahima bildiruvchi gap-soʻz, xatti-harakat va shu kabilar
— Yana nima vahima?— dedi. — Menga ishonmasangiz, mana, Muhammad Sulton janoblaridan soʻrang fitnachilar bugun kechasi Soʻzangaron darvozasini Boburga ochib bermoqchi emishlar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Hah, hali gap shumi? Vahimangiz bor boʻlsin, odamni qoʻrqitib yubordingiz-a. — K. Yashin, Hamza
Hali shunga shuncha vahimami? — Mushtum
3. Shunday ruhiy holatga soladigan narsa, gap, manzara va shu kabilar
Oʻrmon qorongʻiligining vahimasi.
Kechagi vahimalarni oʻz koʻzlari bilan koʻrgan shohanshohlar bir-birlariga sezdirmay, kechasining oʻzidayoq quyon boʻlib qochib qolgan ekanlar. — Ertaklar
Koʻchalarda askarlar, har yoqdan gʻizillagan harbiy mashinalar koʻp boʻlishiga qaramay, bu yerdan urushning qora vahimasi oz sezilardi. — Oybek, Quyosh qoraymas
4. Koʻrinish, tuzilish holati vahimali tuyuluvchi; bahaybat, salobatli.
Vahimasi zoʻr.
Qorongʻida vahima boʻlib koʻringan togʻ uncha baland emas ekan. — S. Karomatov, Oltin qum
Samolyotga yetdik. Ehe, uning vahimasini koʻring. — H. Nazir, Yonar daryo
5. Vahimali gaplarni koʻp gapiradigan, boʻlar-boʻlmasga vahima qiladigan shaxsga nisbatan qoʻllanadi.
He, vahima boʻpsan, ukam. — S. Anorboyev, Oqsoy
6. ayn Vahimali.
Bu vahima gaplarni qayoqdan topasiz-a, bekam. — Mirmuhsin, Meʼmor
sft. 1. Kishini vahimaga soladigan; qoʻrqinchli.
Vahimali koʻrinish. Vahimali tovush.
Front Bektemirga dastlab uncha vahimali koʻrinmadi. — Oybek, Quyosh qoraymas
Hayal oʻtmay, vahimali guldurash yaylovni larzaga soldi. — A. Dilmurodov, Osmonning bir parchasi
Oʻngirning tepasi baland jar. Uning tagida gʻor ham bor. Bu vahimali joylarga kunduzlari ham hech kim kelmaydi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
2. Salobatli, haybatli.
Olis-olisdan vahimali koʻringan qoyalar asta qiyofalarini oʻzgartirib, chala-yarim qoʻrgʻonlarga oʻxshab qoldi. — J. Abdullaxonov, Oriyat
3. Vahimani, qoʻrqinchni ifodalovchi, shundan darak beruvchi.
Omil Nodirning bu vahimali gaplarga ham eʼtibor bermaganligiga ajablanib turdi-da, amakning oldida turishini aytib, chiqib ketdi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina
Xotin, rangi oppoq, koʻzlarini katta-katta ochib, unga vahimali qarar va boshini chayqab pichirlar edi. — A. Qahhor, Anor
ot Vahima qiluvchi, vahima tarqatuvchi; lof urib, kishilar yuragiga gʻulgʻula soluvchi.
Oʻzi doktorlar ham vahimachi boʻladi-da, sal narsaga kasalxona — E. Raimov, Ajab qishloq
Bir vahimachining qutqusi bilan odamlar toʻzib ketdi. — N. Safarov, Olovli izlar
Vahimachi starshina sizlarni rosa qoʻrqitganga oʻxshaydi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
sft. ayn. Vahimali.
a unafraid, fearless
VAHM – q. vahim.
VAHIM – 1. qorqınısh, qorqıw; 2. qorqınıshlı, qáwipli.
ko‘ksov Oʻpkasi ishdan chiqqan, koʻp va qattiq yoʻtaladigan. Chang orasida bitta-yarimta koʻksov qoʻylarning yoʻtalgani eshitilar edi. Gʻ. Gʻulom, Shum bola Boʻrilarning
lab-lunj Lab va lunj. — Qishloqi boʻlsang ham, bir mahmadonasanki — dedi-da, Sharofatxon lab-lunjini burib, ortiqcha kibrli yurish bilan chiqib ketdi. Oybek, Tanlangan as
qoray Qora tusga kirmoq; qora rang olmoq ( Oq kishmish, qora kishmish, Kishmish qorayib pishmish. Qoʻshiqlar Tutab yotgan tutundan gʻorga kiraverishdagi toshlar qorayib k
