сфт. айн. Вафодор.
Вафоли дўст ёʻлга солар, Иғвогар дўст пайдан олар. — Мақол
Умидим шул эди, вафоли ёрим. — Ойсулув
От вафоли бўлади, хотин вафосиз — Бек буни ўз турмушида синаб билган. — Ҳ. Ғулом, Машъал
«ВАФОЛИ» бўйича 7 та натижа: Изоҳли
сфт. айн. Вафодор.
Вафоли дўст ёʻлга солар, Иғвогар дўст пайдан олар. — Мақол
Умидим шул эди, вафоли ёрим. — Ойсулув
От вафоли бўлади, хотин вафосиз — Бек буни ўз турмушида синаб билган. — Ҳ. Ғулом, Машъал
от айн. Вафодорлик.
от Ўз аҳдида, ваъдасида турмаслик, вафо қилмаслик; хиёнат, садоқацизлик.
Ўз навбатида, у ҳам бир қизнинг бевафолигидан шикоят қилиб, пича ёш ҳам тўкди. — А. Қаҳҳор, Сароб
[Жамила Ғофирга:] Хайр, Ғофиржон, бир умр хайр! Сенга бевафолик қилмайман! — Ҳамза, Бой ила хизматчи
дўстпарвар Дўстларини ва дўстликни севувчи, қадрловчи, дўстларига меҳрибон, ғамхўр. Ваъдага вафоли, ахлоқда мумтоз, Дўстпарвар, ўз сўзли, ёрига содиқ. Ғ. Ғу
висол айн. Васл. Мен биламан, соғингансан, вафоли дилдор, Яқинлашиб келмоқдадир висол кунлари. Миртемир Кул учун озодликдан, ошиқ учун ўз жонони висолидан яхширо
мумтоз кт. Бирор фазилати, яхши томони билан бошқалардан ажралиб турадиган, афзалликларга эга бўлган; етук, сара. Ваъдага вафоли, ахлоқда мумтоз, Дўстпарвар, ўз со
кет Бош (олд) га қарама-қарши томон; орқа қисм, орқа томон; орқа. Машинанинг кети Одам танасининг белдан пастки орқа қисми. Оцҳшаган сопқон ҳам бошга тегар, ҳам кет