от 1. айн. Мушк. ифор.
Ўйлаб қолар тонгда ғунчалар, Кийиб баргикарам нимчалар. Пинҳон-пинҳон кўзин очарлар, Борлиқ узра уфор сочарлар. — Э. Охунова
2. мус. Қадимги доира, шунингдек, ноғора усулларидан бири.
3. Халқ ва мумтоз мусиқада шу усул жўрлигида ижро этиладиган чолғу ва ашула ёʻллари.
Рубобчи уфор ҳавосига чала бошлади, кокилини тараб ўтирган бола ўйинга тушди. С. Айний, Дохунда. Чалинади пай, чилдирма, дўмбира, Жўшар ғижжак, қайнар уфор, дилхирож. — М. Шайхзода