сфт. 1. Юқорида, тепа қисмда жойлашган; юқориги, тепадаги.
Устки тиш. Устки жағ. Уйнинг устки қавати.
[Камолхонов] Сулаймоновнинг кулмаганини кўриб, ўзини жиддий кўрсатиш учун, қошларини чимирди, устки лабини сўра бошлади. — А. Қаҳҳор, Икки ёрти — бир бутун
2. Нарсанинг ташқи қисмида, сиртида жойлашган; сиртидаги.
Нормат бинтни противогаз халтасининг устки чўнтагига солиб қўйди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Шудгорларни бороналашни тупроқнинг устки қатлами етилиши биланоқ бошлаш керак. — Газетадан